Granada /Hiszpania/ -  to trzecia w kolejności miejscowość w zespole z Sewillą i Kordobą. Schowana pośród trzech wzgórz, swoją historię rozpoczęła w V w. p.n.e. Przechodziła kolejno w ręce rzymskie, wizygockie, a następnie mahometan. Znaczenie polityczne zyskała w XI w. będąc niezależną stolicą. Mimo to, nieustanne najazdy spowodowały rozpad królestwa i przejście Granady do królestwa Sewilli. Przez długi czas rozkwitu miasta na jego terenie krzyżowały się wpływy muzułmanów i żydów. Za panowania Muhammada I Granada znalazła się na szczycie rozwoju. Miasto zostało przejęte przez chrześcijan w 1492 r. Od tamtej pory zaludnienie utrzymywało się na podobnym poziomie. Dzisiejszą dobrą koniunkturę zawdzięcza pozostałościom muzułmańskim. Najważniejszym zabytkiem Granady jest niewątpliwie wybudowana między XIII – XV w. Alhambra – zespół pałacowy, uznawany przez wielu za jeden z cudów świata. Przepiękne zdobienia, liczne ocienione drzewami patia i architektura sprawia, że turyści czują się oczarowani i nieco zagubieni w ogromnym zespole. Przede wszystkim należy odwiedzić rezydencję władców muzułmańskich w centrum kompleksu, komnatę gdzie przyjmowano mahometańskich władców (Salón de los Embajadores), Alcazabę – islamską cytadelę, Palacio Generalife – letnią siedzibę sułtanów z XIII w. sąsiadującą z Alhambrą, wokół którego rozpościerają się ogrody pełne fontann, basenów, dającej ukojenie zieleni, uroczych zakątków jak patio okolone cyprysami (Patio de los Cipreses). Z Alhambry warto zejść w dół Granady po to chociażby, aby zobaczyć katedrę (Catedral Madraza) z kaplicą (Capilla Real), gdzie odnajdziemy grobowiec królewski, ozdobiony obrazami flamandzkich malarzy, pochodzącymi z XV w. Wieczorem życie w Granadzie koncentruje się głównie na placu Bimbrambla (Plaza Bimbrambla).